Zweden in Coronatijd

Zweden in Coronatijd

2 mei 2020 7 Door Grietsje

Wat vliegt de tijd, in deze bijzondere tijd..

Wie had gedacht dat een virus vanuit China zoveel ellende kan veroorzaken in de hele wereld. Wij hadden veel plannen gemaakt. Maar

 

deze hele corona fase zijn er veel dingen veranderd. Ook hier in Zweden.

De eerste weken waren we beide niet fit, en dus de kinderen thuis. We vonden dit ook wel weer fijn, zo konden we de situatie even aankijken. Vooral omdat het beleid in Nederland zoveel verschilt van het beleid in Zweden. Hier bleef alles maar open, en is nog veel ‘gewoon’.

Waar in Nederland alles gesloten werd of is, is hier nog veel open. De beslissingen vielen hier anders. Veel adviezen, weinig echte regels. Na ik denk een week zijn de middelbare scholen gesloten, de verpleeghuizen gesloten voor bezoek en de adviezen uitgebracht om zoveel mogelijk thuis te werken. Waar wij dachten een advies is een advies. Wordt

 

de Zweden een advies opgevolgt als een regel. Mijn collega’s hadden me dit al verteld, maar toch is het een beetje gek en moeilijk te geloven. In Nederland, niet te nadele van, maar zijn er toch behoorlijk veel mensen die een advies leuk vinden. Maar denken dat deze dan niet voor jouw geldt. Wij verwachten, zeker dicht bij de stad, ook dit zelfde ‘gedrag’ te zien. Maar onze ervaring nu na een aantal weken, is dat het eigenlijk heel goed gaat hier. De adviezen worden opgevolgd. Waar eerst nog 500 mensen bijeen mochten komen, is dat inmiddels al een paar weken aangepast naar 50. Basisscholen zijn open, kroegen en restaurants zijn open, winkels zijn (allemaal) open. Maar overal geldt het advies, zeg: de regel, dat er afstand gehouden moet worden. De winkels hebben allemaal plastic rondom cassieres en tussen de inpakbanden en plakstrepen op de vloer. En gelukkig houden mensen er in de gangpaden ook rekening mee. Gek is het wel. Ik heb nog nooit zoveel mensen aangekeken in de winkel, om aan te voelen wie

 

kan lopen en wie niet. Ik ben er toch wel erg alert op merk ik. Dat komt tendele ook omdat ik Astma heb, en dus deze C-ziekte liever aan mij voorbij zie gaan.. Winkelen met het hele gezin wordt afgeraden. Dus helaas voor onze kinderen, gaan ze nu bijna nooit meer mee. Tijdens het boodschappen neem ik vaak een van de oudsten mee. Maar die weten dat het beter is nergens aan te zitten wat niet hoeft, en snappen het idee van afstand. De jongsten zijn, gelukkig ook maar, te jong.

Ook op school is er veel veranderd. De forskola van onze jongste hebben altijd al kleine groepen, dus dat scheelt. Ze wassen veel meer hun handen en zijn als altijd, maar dan nu nog meer, veel buiten. Een snotneus betekent direct naar huis. Vaak eten ze nu buiten in het bos. En Alien vind dat heerlijk! Ze heeft er verder niet zoveel van in de gaten.

Bij de oudste drie is het vooral de anderhalve meter regel. En die wordt overal toegepast, in de klas maar vooral ook in de eetzaal. Kleinere groepen, ze zitten in een zigzag aan de tafels, niemand voor je en niemand naast je. Waar ze eerder zelf eten mochten pakken en bestek en borden, wordt nu alles aangegeven en mag je behalve dat wat je aangereikt wordt nergens meer aan zitten. En veel buiten, ook gym buiten. Waar ze gewend waren om te douchen na de gymles, ook dat mag niet meer. En gymen in je normale kleren, omkleden is ook niet te doen met anderhalve meter.

Voor onszelf geldt thuiswerken. Nu was mijn man dat al gewend. Hij werkt sinds we in Zweden wonen alleen maar thuis maar dat was wel alleen. Nu waren we de eerste maand met zijn zessen thuis. En dat is, laten we maar eerlijk zijn, nogal wennen 😊 Ook voor ons thuis onderwijzen en daarnaast beide fulltime werken. Een opgave, zeg dat wel. Maar we hebben ons erdoorheen geslagen. De kinderen hebben hard gewerkt en zijn bij gebleven met hun schoolwerk! Ook dankzij hun Nederlandse juf, die bijna elke dag even belde en hielp met de opdrachten! Wat hebben we het met haar getroffen! Super! Alles is op deze school digitaal echt goed geregeld. Ze werken al veel digitaal, dus nu was het classroom openen, en het huiswerk bekijken en maken. Zelfs een heel aantal lessen konden gevolgd worden met een kijkje in de klas erbij. Zo wisten we ook een beetje wie wel en wie niet op school waren. Daarbij konden de kinderen ook nog een beetje contact houden met de juf.

En toen kwam de dag dat we ons allemaal weer prima voelden. Geen gehoest meer, geen gesnotter. Dus ja, dan mocht iedereen weer naar school. Maar als je dan weet dat Nederland en de rest van Europa op slot zit en bijna alles dicht is dan is dat toch raar. We moesten daar beide echt even over nadenken wat we nou zouden doen. Hoeveel risico is Zweden aan het nemen. We kennen onze omgeving nu, maar na een jaar ben je toch niet heel bekend nog met de Zweedse regering. We volgen het Zweedse nieuws, twee kranten en de cijfers van  deze crisis. Maar hoeveel kun je daar op bouwen…? We hebben het nog even een aantal dagen aangekeken, maar daarna toch besloten de kinderen weer naar school te sturen. Voor hun beter, de rest van hun klas was ook ‘gewoon’ naar school. Naja, diegenen die niet verkouden of grieperig waren, en dat waren er een aantal weken maar weinig.

Inmiddels zijn we twee weken verder. En het gaat vooralsnog heel goed. De kinderen zijn blij weer naar school te kunnen. We weten dat school goed inspeelt op de situatie en strikt is met de regels. Bijna iedereen is weer aanwezig. We hopen dat het zo wat doorkabbelt tot de zomervakantie die hier niet heel lang meer op zich laat wachten! Midden juni is het al zover! We hadden een reisje Nederland bedacht omdat mijn ouders een mooi huwelijksjubileum hopen te vieren, maar of we daar bij kunnen zijn is de vraag. Het reizen is nu nog wel een ding. In principe is het reisadvies hier: Ga niet reizen. Zolang dat van kracht blijft dan vieren we hier vakantie in eigen tuin. We zullen het maar afwachten!

Gelukkig mogen we hier nog wel op pad de bossen in en naar zee. Daar maken we dan ook dankbaar gebruik van de weekenden! We zijn heerlijk aan het wandelen hier in de omgeving. Ver weg is dan ook weer niet de bedoeling. Je mag binnen je eigen regio op pad. Maar wij hebben veel vlakbij, bos maar ook zee. Vissen aan zee is een heerlijke bezigheid hebben we ontdekt! De kinderen vermaken zich fantastisch met alles wat ze maar kunnen vinden als ze uitgevist zijn, relaxed! Wel met hier en daar een kletspoot, of een dikke lip.. ongelukjes zitten in kleine hoekjes, de eerste die in het water lag was mijn man 😉

Ons volgende avontuur zou de huizenjacht worden. En ook dat gaat hier gewoon door, zei het wat aangepast. We hebben zelfs onze eerste bieding gedaan, maar hier gaat bieden met een aantal personen die geinterresseerd is. Het is niet als in Nederland, waar je een bod doet en dan ‘ in onderhandeling bent’. En dan valt het niet mee het hoogste bod te doen. We zijn hier nog niet in geslaagd, en kijken nu maar weer rustig aan verder. Gelukkig kunnen we ons huis nu nog langere tijd blijven huren! En we wonen hier ook fijn! Vandaag de tuin onveilig gemaakt met een ruim-je-tuinafval-op vuurtje, deze week toegestaan

 

de kommun. En wat maakt dat dan nog leuker?

Juist, een zak marshmallows! Heerlijk, wat een feest. En nu we ook nog nieuwe (paarden)buren hebben, voelt het nog meer als platteland hier zo vlak buiten de stad! Voorlopig zijn we blij met waar we zijn!

Voor nu: Blijf gezond, en ondanks alles: geniet!