WINTER?

WINTER?

8 december 2019 2 Door Grietsje

Waar we dachten dat er een aantal weken geleden veel lichtjes in de tuin stonden of hingen. Ik had het mis… er is nog minstens driedubbel bijgekomen! En het geeft wel sfeer moet ik zeggen. Hier is men helemaal fan van alle kerstversiering omdat het ook zo donker is nu overdag. Die paar uurtjes licht die dan ook niet eens licht zijn omdat het de hele maand november op een aantal dagen na alle dagen geregend heeft… Maar goed we zijn weer een maand verder in de donkere tijd, en met al die lichtjes is het wel sfeervol! Het went ook wel weer geloof ik. Wij hebben ook leuke lichtjes buiten nu, de aanloop voor kerst is begonnen. En die is hier in Zweden stukken langer dan in Nederland.

In Nederland vierden we altijd Sinterklaas. Maar die kennen ze hier niet. Dus begint het kerst in de winkels en dus in de tuinen hier echt al wel een maand eerder. We hebben wel Nederlandse televisie hier, dus de kinderen hebben elke dag het Sinterklaasjournaal gekeken. Dat zit er nu zo in! Maar ook weten ze dat Sinterklaas niet ‘bestaat’ in Zweden en een pakjesavond er dit jaar niet in zit.

Geen zorgen, afgelopen weekend kwamen Sint en Piet op de ‘terugweg’ toch ook nog even langs Zweden en stonden zomaar onze schoenen voor de houtkachel met een chocoladeletter! Een gelukje dat ik toevallig een cursus gegeven heb in Haarlem een aantal weken geleden en de winkels al vol sinterklaaslekkers lag : ) Onze jongste kinderen waren blij verrast, en ook de oudste twee moesten even bedenken hoe dit nou toch kon. Hier in de supermarkt is Sinterklaas niet bekend, geen pepernoten, geen chocoladeletters, geen sinterklaas inpakpapier, geen Sinterklaas cadeaus.

Advent wordt in Zweden weer wel groots gevierd, in de week van de eerste advent een adventsmarkt op school. Wat een groot succes, wat was het druk en ruim voor de sluitingstijd was alles wat gemaakt was

 

de klassen, kraaltjes kettinkjes, aardewerksterretjes voor in de kerstboom. Maar ook FIKA, koffie en wat lekkers, broodje hamburger

 

de klas van Siemon en Jente. Alles was uitverkocht, en de regen kwam echt met bakken uit de lucht! Respect! Waar je toch wel thuis wilt blijven om het slechte weer, zijn we toch gegaan, regen dichte jassen aan en lopen. En als je dan zo’n drukte op het schoolplein aantreft, dan wordt je daar toch wel blij van!

Santa Claus, of wel de kerstman, is hier wel groot. Dus geen cadeaus voor Sinterklaas worden vervangen

 

cadeautjes onder de kerstboom! We hebben besloten om hier de school te volgen, zo kunnen de kinderen op school ook in dezelfde weken blij zijn over de cadeautjes die ze krijgen, en zo mee in het ritme. Maar voor Nederlandse les zijn wel de nodige Sint gedichten geschreven: Huiswerk : ) En gistermiddag werden we gespamd

 

familie met sinterklaasliedjes en ook nog even skypen, want het gezellige sinterklaasavondje ging daar natuurlijk wel ‘gewoon’ door. Gek, zo zonder ons, een gevolg die toch wel jammer is. Echt super gezellige sinterklaasdagen gehad de afgelopen jaren met al onze kinderen en hun neefjes en nichtjes! Maar dankzij al die moderne techniek lukt het toch ook nog een beetje sfeer mee te proeven. Lastige momenten, maar ook mooi dat er op deze manier op een andere manier toch een klein beetje wordt meebeleeft.

Afgelopen vrijdag heb ik ook op het werk pepernoten meegenomen. En een FIKA gehouden met collega’s om ze toch ook een beetje Nederlandse traditie te laten proeven. Heel leuk, de smaak van pepernoten komt toch wel grotendeels overeen met ‘peperkacka’, peperkoek, maar die gekke kleine pepernoten hadden de meesten nog nooit gehad. Dus dat is dan toch wel leuk, en goed om op deze manier even leuk te kletsen met collega’s!

Mijn zusje, man en kinderen kwamen ook langs om onze nieuwe leefwereld te bekijken. Hoe leuk blijft het toch om onze avontuurlijke stap te delen met anderen. Het was zo leuk om ook weer met mijn zus en zwager bij te kletsen, dat blijft toch wel iets wat ik mis. Hoe fijn het hier ook is, even snel een bakje thee halen is er niet meer bij. Of nou ja, niet bij familie, moeders en zussie. Maar hoe fijn is het dan als ze de moeite nemen om langs te komen. En mijn neefje en nichtje ook mee. Onze dochters waren direct weer dikke vriendinnen en vinden het eigenlijk al normaal dat wij in Zweden zijn en zij in ons oude huis wonen. Maar hoe gek is het ook dat je merkt dat op die leeftijd, onze jongste dochter is net vier jaar geworden, ook heel veel in het nu geleefd wordt. Ze weten eigenlijk al niet meer hoe het was in Nederland. Toen we van de zomer in ons oude huis waren, dat kan omdat mijn zus daar nu woont, hadden ze weinig herkenning. En ja, er is veel veranderd, maar ook weer niet zoveel dat alles onherkenbaar is.. Gek, maar ook mooi, ze leven echt in het NU. Cadeautjes op je verjaardag krijgen en dan pakes en beppes skypen, en beeldbellen, ze vond het super. En wat is ze ondanks de afstand toch verwend!! Cadeautjes, kaartjes, enveloppen met cadeautjes, super bedankt!!

En verjaardag op school vieren, dat is ook niet hoe wij dat altijd ‘normaal’ vonden of vinden. Niet trakteren op school, maar uitzoeken wat je wilt eten met de groep. Natuurlijk werden dat ‘pankackor’ met ‘sylt’. En ook nog een cadeautje van school, een buitenbeker waarvan ik de Zweedse naam vergeten ben. En onze dochter die meer en meer vloeiend Zweeds spreekt, ze verstaat eigenlijk alles. En afgelopen weekend zelfs bij een Zweeds vriendinnetje thuis gespeelt. Heerlijk, en voor ons wel bijzonder. We hadden niet gedacht dat dat zo snel zou gaan. Mijn grootste zorg waren de kinderen. Maar als ik zie hoe die zich nu ontwikkelen en elke dag blij uit school komen, stuk voor stuk, trotse heit en mem hier!

Het vorige weekend is het hier toch eindelijk een beetje winter geworden, even, want inmiddels valt de regen vandaag weer met bakken uit de lucht. Maar wat een pret! En wat heerlijk is dat, een witte wereld met een zonnetje. Je kan je niet voorstellen hoe licht en fijn dat voelt en is. Ik snap nu dat mijn Zweedse collega’s zo naar sneeuw verlangden. En ik hoop nu ook dat het heel snel weer echt wit winter wordt. Want dat lichte en zonnige dat beviel me heel goed. En wat een mooi uitzicht op de heuvels met de dennenbomen die dan nog meer afsteken met hun mooie altijd blijvende groen. Ook het uitzicht vanaf kantoor is prachtig, ik zal een foto toevoegen onderaan dit bericht. En ook een nieuwe Zweedse gewoontes als op het dak van het gebouw gaan staan om zonlicht ‘te vangen’, heerlijk! En zo welkom! Omdat alle gebouwen in de stad ook zo hoog zijn, is als de zon schijnt op de straat alleen maar schaduw. Dus hoe fijn is het dan dat het dakterras op het gebouw waar ik werk toegankelijk is. Zonvangen, wat is dat. Dat is een Zweedse gewoonte, je ziet het werkelijk alle Zweden doen op alle mogelijk plekken met een beetje zonlicht. Moeilijk? Nee, simpel, gewoon, met al je winterkleren aan omdat het zo ontzettend koud is, je gezicht vol in de zon houden. Ogen dicht, en kom maar op met het licht! In de uurtjes dat het licht is op een dag, moet je manieren vinden om toch zoveel mogelijk licht te ‘zien’. Dus vandaar: zonlicht-vangen ; ) Waar we eerst dachten die gekke Zweden… geloof het of niet, wij doen het nu ook…Je wilt op een gegeven moment toch ook echt naar buiten rennen als er dan weer wat zonlicht is!