Visite

Visite

6 mei 2019 2 Door Grietsje

maar er volgt altijd weer afscheid

De eerste twee maanden zijn voorbij gevlogen, hoe snel kan tijd voorbijgaan… Het eerste loon is overgemaakt op de Zweedse bankrekening! Dat geeft je toch wel even een gevoel van rijkdom, totdat je om gaat rekenen naar Euro’s, hierbij dus een nulletje moet verwijderen en er dan blijft al (helaas) een stuk minder rijkdom over. Na verloop van tijd zal het wel wennen, maar vooralsnog delen we alle bedragen maar een beetje

 

10, en dan komt het redelijk uit.

Wat een heerlijke tijd hebben we achter de rug, zwaar, veel nieuwigheden, nieuwe baan,nieuwe werkomgeving voor ons beide, wennen aan de scholen voor de kinderen. En het blijft nog steeds wennen, af en toe heel moe, en nog steeds beleven we nieuwe dingen op momenten dat we soms denken dat we eindelijk snappen hoe iets werkt. Hebben die gekke zweden toch weer een uitzondering of iets dergelijks. Heimwee steekt af en toe de kop op, vooral bij de kinderen, en ik denk dat dat maar goed is. Gelukkig word het wel steeds beter, en zijn de momenten steeds een beetje minder frequent en minder intensief. Wat zeker helpt is dat we af en toe visite krijgen! Hoe heerlijk washet in de eerste weken om familie over de vloer te hebben, Frans zijn ouders en broers waren er in de eerste week, daarna kwamen ook mijn ouders, mijn broer en mijn moeder. En deze week was het helemaal bijzonder. Zenuwen gonsden al dagen

 

de woning, richting het weekend werd het gonzen een gebrul en toen toch eindelijk was het zover, er kwam een grote grijze stationwagen aan met nederlandse kentekenplaten!! Een vriendinnetje van Jente kwam een nachtjelogeren! Zaterdag eerst met de hele familie gezellig koffie gedronken en daarna met de bus richting Stockholm.

Stockholm doorkruizen, dit wordt inmiddels een vast uitje als we mensen overkrijgen uit Nederland, mijn ouders en broer hebben we ook meegenomen naar de stad. Zelf willen we de stad ook verkennen, dus hoe leuk is dat om dat dan met familie en vrienden te doen! Dit weekend hebben we de prachtige cherryblossom van Kungsträdgården gezien. En daar waren we bepaald niet de enige toeristen..Volgens de Zweden op mijn werk het teken van voorjaar, van Vår. De muziek op het plein maakte onze jongste dochter aan het dansen, heerlijk en genoten van een heerlijk ijsje waarop we werden getrakteerd. Voelde gewoon even zomers! De wisseling van de wacht bij het Koninklijk werkkasteel, leuke straatjes, kerken en tussen

 

trappensteegjes. Inmiddels weten we alheel wat te vinden! En het blijft leuk om met familie en vrienden

 

de stad te wandelen, te bewonderen en bij te kletsen.

En dan is het weer tijd voor afscheid… en elke keer valt dat zwaar…Waarschijnlijk gaat dit nooit wennen. Vooral als je er teveel bij stilstaat dat je niet alle mensen die je graag ziet nu nog vaak kan zien. Gelukkig bestaan er tegenwoordig computers, smartphones met videochatfunctie of spelletjes waarmee de kinderen chatten met hun Nederlandse vriendjes.

Morgen gaan we weer, het voor ons ‘gewone’ leven, aan het werk en naar school. We hebben onze vakantie twee weken geleden al gehad, dus hier weer gewoon aan de slag!

Maar, wat hebben we weer een fijn weekend gehad! Emigreren brengt op deze manier ook zeker mooie momenten met zich mee die je van te voren niet bedacht had! Dankbaar..